હાસ્ય દરબાર

ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં રોજ નવી જોક અને હાસ્યનું હુલ્લડ

Category Archives: વલીભાઈ મુસા

PGL – વલી ભાઈ મુસા

અગત્યની નોંધ – 

વલીભાઈ મુસા PGL ના લેખક છે. PGL નથી જ.

(૧) અપવાદ

ટ્રેઇનના દ્વિતીય વર્ગના ડબ્બાની કેબિનમાં શિક્ષણના માધ્યમ ઉપર ગરમાગરમ ચર્ચા ચાલી રહી હતી. સમાચાર હતા કે આગામી વર્ષ માટે નવી ખાનગી માધ્યમિક શાળાઓની દરખાસ્તો અંગ્રેજી અને ગુજરાતી માધ્યમ માટે અનુક્રમે એંશી અને બે હતી.

ચર્ચામાં એક પક્ષે અંગ્રેજીના પ્રોફેસર હતા, બીજા પક્ષે મારા સિવાય બધાં જ હતાં. નવાઈની વાત હતી કે પ્રોફેસર ગુજરાતી માધ્યમના હિમાયતી હતા. તેઓશ્રી ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણ્યા હતા, પણ અંગ્રેજીમાં એક વિષય તરીકે પ્રભુત્વ મેળવ્યું હતું. તેમનાં સંતાનો પણ ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણી રહ્યાં હતાં. પોતાની નોકરીના સમય સિવાયના પોતાના દૈનિક જીવનમાં પોતે ચુસ્ત રીતે માતૃભાષાને જ પ્રાધાન્ય આપતા હતા.

સામેના પક્ષે બધાંયની હૈયાવરાળ એ હતી કે ઉચ્ચતમ સરકારી નોકરીઓની સ્પર્ધાત્મક પરીક્ષાઓમાં ગુજરાતીભાષી ઉમેદવારો દક્ષિણ ભારત, પશ્ચિમ બંગાળ આદિ રાજ્યોના ઉમેદવારો સામે શરમજનક રીતે પરાજય પામતા હોય છે. વળી આજકાલ વૈશ્વિકરણના માહોલમાં પશ્ચિમના દેશોમાં ગુજરાતી માધ્યમમાં ભણેલા વિદ્યાર્થીઓ પોતાની કારકિર્દી બનાવી શકતા નથી.

ચર્ચા અધૂરી હતી અને પ્રોફેસરશ્રીનું સ્ટેશન આવી જતાં તેઓ પોતાની હેન્ડબેગ લઈને દરવાજા તરફ જઈ રહ્યા હતા. ઓચિંતી મારી નજર તેમની બેગ ઉપરના લખાણ P.G.L. ઉપર પડી. મેં મારું મૌન તોડતાં તેમને કહ્યું, ‘મિ. પ્રોફેસર, હાથીની જેમ બે જાતના દાંત ન રખાય! આ શું છે?’

પ્રોફેસરે સ્મિતસહ કહ્યું, ’મારા માટે આ જ અપવાદ છે. મારું નામ પાર્થ ગણેશ લખતરિયા છે.’

wegu_logo

આ લોગો પર ક્લિક કરો

 

Advertisements

પોસ્ટ ગેજ્યુએટ કાછિયો – વલીભાઈ મુસા

police

પોલિસ મથકે,
હાથનાં આંગળાં પરોવી સામસામે, કરી છાજલી આંગળાંની,
ટેકવે ગરદન પછાડે, ખુરશી તણા અગ્ર પાયા ઊંચા કરી,
ખુરશી હિલોળે પાછલા પાયા પરે ને ચિંતન કરે વર્ધી એ ખાખી,
ગઈ રાતની લાખોની મતાની ઘરફોડ ચોરી પરે, ને ત્યાં દોડતો આવે એક કાછિયો! (૧)

  • વલીભાઈ મુસા

પછી શું થ્યું?  વોંચો ન્યાં કણે….

wegu

આ લોગો પર ક્લિક કરો.

કીમિયાગીરી – વલીભાઈ મુસા

જંકશન રેલવેસ્ટેશને,
ટ્રેઈન થોભી ન થોભી;
અને, ત્યાં તો
આવી ઊભો ટિકિટચેકર,
પ્લેટફોર્મે
એક ડબ્બાદ્વાર સમીપ,
ખુદાબક્ષ કો’ મુસાફરને
ઝડપી લેવા જ તો!  (૧)

પછી શું થયું?

ન્યાં કણે પધારો …..

 

દિલ્લગી અચ્છી નહિ!

દિલ્લગી અચ્છી નહિ!
ઇતિહાસ ઉવેખી જોજો ફ્રાન્સનો,
ઓલ્યા લુઈની આપખુદી રાણીએ,
ઉપહાસ કર્યો ભૂખ્યાજનોનો,
એ શબ્દો થકી,
કે ખાઈ લો પુરણપોળી,
’ગર ના મળે લૂખીસૂકી રોટલી!
ને ક્રાંતિની આગ ભભૂકી ચહુદિશ,
નિમિત્ત બની એ દિલ્લગી, દિલ્લગી અચ્છી નહિ! (૧)

દિલ્લગી અચ્છી નહિ!
લોકોનાં ખિસ્સાં સળગતાં,
ના જ્વલનશીલ પેટ્રોલ થકી,
પણ તેના જ્વલનશીલ ભાવથી,
રાજ્યહદના આખરી એ ગેસ મથકે, એ હોર્ડિંગે,
વંચાય કે ઈકોતેર રૂપિયે પેટ્રોલનો આ આખરી પંપ,
આગળે સસ્તું છતાં, છેતરે શબ્દછળે સૌને!
પંપ તો ભડકે સળગે લોકજુવાળથી.
નિમિત્ત બની એ સાઈન, દિલ્લગી અચ્છી નહિ! (૨)

દિલ્લગી અચ્છી નહિ!
ભડકે બળતા ભાવે,
બકાલુ વેચતો એ બકાલી,
લાલ મરચાના વઘાર જેવાં જલદ વચને
ગૃહિણીઓને ઉપહાસતો બકે, ‘મફત આપું કહું, તો કહેશો ડબલ દે!’
અને આક્રોશે બની સૌ ભગિનીઓ રણચંડી, ચપ્પલો સટપટાવે, ગર્જતી
‘લે ચાર મફત, લે આઠ મફત, ભાગ તારાં બે લઈ!
નહિ તો મર્યો સમજજે, બેશરમ! તું આપે મફત અને અમે માગીશું ડબલ?’
નિમિત્ત બની એ મજાક, દિલ્લગી અચ્છી નહિ! (૩)

દિલ્લગી અચ્છી નહિ!
કાળું ધન વિદેશે
અને ભમે ધોળાં વસ્ત્રે નિજ મતવિસ્તારે,
એ રાજપુરુષ, ગળાવે લોકોને ગાયભેંશની ઔષધવટિકાઓ!
મહારાણા પ્રતાપને મળ્યો એક જ ભામાશા અને અમે તો કેટલા બધા!
દેશની આફતપળે કરીશું ડોલર-પાઉંડ-યુરોના ઢગલે ઢગલા, રૂપિયાનું તો મૂલ્ય જ શું?
’વાહ! તો તમે કુશળ ગૃહિણીની જ્યમ ત્રેવડ કરી બચત કરો કપરા કાળ કાજે, દેશ માટે?’
અને કર્યો તેને, માતકૂખે જન્મ્યા જેવો સાવ નવસ્તરો તો નહિ, લંગોટીભેર!; વિફર્યા લોકવૃંદે!
નિમિત્ત બની એ મશ્કરી, દિલ્લગી અચ્છી નહિ! (૪)

દિલ્લગી અચ્છી નહિ!
’આવા ભડબળિયા ભાસો,
અને તોય દળણાના ડબ્બા માથે ઊંચકી ફ્લોરમિલે જાઓ, છતા બૈરે!
આ તો સ્ત્રૈણ લક્ષણ કહેવાય, તમને તો નહિ અમને શરમ આવે, ઓ ભાભા!’
અને એકદા બૂમિયા ઢોલે ભાભા હળની કોશ લઈ ભાગે ઢોલ અવાજે.
સામે મળ્યો પેલો મશ્કરિયો, ભાભાએ ઢોલ ઝનૂને કોશ વાળી દીધી તેની ગરદન ફરતે!
’અરે, અરે! આ શું કીધું? કોશ જલ્દી ઉખેળો! હું ક્યાં લગણ લઈ ફરીશ?’
’રાહ જો બેટા, નવા બૂમિયા તક! હાલ કશું વળે નહિ! હવે ટીખળ કરીશ?’
નિમિત્ત બન્યું ટીખળ, દિલ્લગી અચ્છી નહિ! (૫)

વલીભાઈ મુસા

હાહાકારના આશિર્વાદ !

     હાહાકાર બનવા માટેની હાકલના પૂરતા પડઘા તો પડે ત્યારે ખરા, પણ વિનોદ ભાઈ જેવા હાદજન પોતાની મર્યાદાઓને અતિક્રમીને પણ હાહા  લખે એ બહુ જ મોટા આનંદની વાત છે. સૌ હાદજનો એમના આ ઉત્સાહ પરથી પ્રેરણા લેશે – એવી અભિપ્સા છે.

       બીજા આનંદના સમાચાર એ છે કે…

હાહાકાર ખુશ હુઆ !

વલીભાઈએ આપણને સૌને મોકલેલ સંદેશ – કોઈ ‘સેન્સર કટ’ વિના !

——————-

હાદનાં જૂનાં અને નવાં જોગીઓ/ જોગણો, 

    આપ સૌ સદેહે જીવતાં હશો તો કુશળ હશો જ અને વિદેહી હશો તો પણ ઈશ્વરસાન્નિધ્યે દ્વિગુણિત કુશળ હશો જ. જો આપ આ લોકમાં તનકુશળ ન હો તો ડોક્ટરની સારવાર લેશો અને પરલોકમાં તનકુશળ ન હો તો ધન્વંતરીની સારવાર લેશો. બંને લોકમાં મનકુશળ ન હોવાના સંજોગોમાં આપને ફરી સક્રિય થતા હાસ્યદરબારમાં પધારવા માટેનું હાર્દિક આમંત્રણ છે. ધનકુશળ તો આપ સૌ હશો જ અને તો જ આપ ‘હાસ્ય દરબાર’ ઉપર સ્વૈરવિહાર કરવા માટે આવો છો. કોઈ લારી ખેંચતો મજૂર કે પરસેવો પાડતો ખેડૂત કંઈ હાસ્ય દરબારે ન આવે એટલી મારામાં અક્કલ છે જ અને તેથી આપને ધનકુશળ ગણ્યા-ગણાવ્યા છે!

     હાસ્ય દરબારના નવા સંચાલક શ્રી ખા. કે. દા(ળ)વડા, Sorry, પી. કે. દાવડાજીને આપણે આવકારીએ છીએ. એક હાથે તાળી ન પડે, બે હાથે તાળી પડે અને ઝાઝા હાથે તાળીઓનો તડતડાટ થાય  તે ન્યાયે આપ સૌ  યથાશક્તિ, યથામતિ, યથોચિત, યથારાજા (Sorry – આ વળી ‘યથા રાજા તથા પ્રજા’વાળું ભેગું ઘસડાઈ આવ્યું, માટે કેન્સલ સમજવું) – આમ યથા પૂર્વગ સાથે જે કોઈ શક્તિ, ભક્તિ, તકતી કે વ્યક્તિ આવી શકતી હોય તે વડે સૌ કોઈ સાથ, સહકાર, આકાર, સાકાર, નિરાકાર, ભાગાકાર આપીને હાસ્યદરબારને ઉજ્જવળ બનાવશો.

 સસ્નેહ,

       મિત્રોમાં ‘વલદા’ તરીકે ઓળખાતો એક અદનો હાદજન – છઠ્ઠીનામે વલીભાઈ, સાખે મુસા, ઘર નંબર (પાંડવ અને કૌરવના સરવાળા જેટલો), નસીર રોડ, વતની કાણોદર ગામ, તહેસીલ પાલનપુર, જિલ્લો બનાસકાંઠા, ગુજરાત રાજ્ય, ભારત દેશ, એશિયા ખંડ, પૃથ્વી ગ્રહ, બ્રહ્માંડ               

સલામ મિત્ર – બાઅદબ , બામુલાયેજા સલામ – સલામ આલેકુમ !