હાસ્ય દરબાર

ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં રોજ નવી જોક અને હાસ્યનું હુલ્લડ

Category Archives: આજની જોક

સંવર્ધિત જોક્સ – ૭૫

આપણી પાસે તો બે જ પગ છે!

May be an image of text

સૌજન્ય : ચંદુભાઈ ભાવનાણી (ખિલખિલાટ – ફેસબુક)

* * *

એક ઉખાણું યાદ આવે છે ?

એવું કયું પ્રાણી કે જે સવારે ચાર પગે ચાલે, બપોરે બે પગે ચાલે અને સાંજે ત્રણ પગે ચાલે?

. . . . . . .

. . . . . . .

. . . . . . .

. . . . . . .

. . . . . . .

. . . . . . .

જવાબની કોઈ અપેક્ષા ન હોઈ જવાબ નીચે મોજુદ છે :

એરિસ્ટોટલે પણ કહ્યું છે કે મનુષ્ય સામાજિક પ્રાણી છે; તો આનો જવાબ છે, મનુષ્ય! તે બાલ્યાવસ્થામાં ભાંખડિયાંભેર (ચાર પગે) ચાલે, યુવાનીમાં બે પગે અને વૃદ્ધાવસ્થામાં લાકડીના સહારે એટલે કે ત્રણ પગે ચાલે!!!

-વલીભાઈ મુસા (જોક સંવર્ધક)

સંવર્ધિત જોક્સ – ૭૪

https://qr.ae/pGoVUn

સૌજન્ય : આકાશ રાઠોડ (ક્વોરા)

* * *

ઈશારા કે મૂક અભિનયથી પણ વાર્તાલાપ થઈ શકે છે! :

મારા હાસ્યકાવ્ય ‘ધોંણધારિયો ટેક્સી ડિરાઈવર’ વાંચો અને પછી મારી આ વાત માનવી હોય તો માનો!

-વલીભાઉ મુસા (ભાઉ=ભાઈ)

અંકગણિત (Arithmetic) કોયડો – ૬ (ઉકેલ)

મૂળ કોયડો :

એક છોકરાને તેના પિતાએ મેળામાં જતાં પોણીસો રૂપિયા આપ્યા. મેળેથી પાછા ફર્યા બાદ તેની પાસે પોણાસો રૂપિયા વધ્યા. તો તેણે મેળામાં કેટલા રૂપિયા ખર્ચ્યા હશે?

(યાદદાસ્તના સથવારે)

ઉત્તર – રૂ|. ૨૪.૭૫

ખુલાસો :

પોણીસો એટલે ૯૯.૭૫ અને પોણાસો એટલે ૭૫.૦૦

-વલીભાઈ મુસા

* * *

સહયોગીઓ : (૧) જયંતિભાઈ શાહ (૨) પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસ (૩) પ્રથમેશ શાહ (૪) કમલ જોશી (૫) પ્રવીણચંદ્ર શાહ (૬) જય સંપત

સંવર્ધિત જોક્સ – ૭૩

ત્રણ કિશોર તેમના પિતાઓની સરખામણી કરી રહ્યા હતા. એકે કહ્યું, ‘મારા પિતા ફાસ્ટેસ્ટ રનર છે. તેઓ ૯.૬ સેકંડમાં ૧/૪ માઈલ દોડી નાખે છે.’ બીજાએ કહ્યું, ‘એ કોઈ મોટી વાત નથી. મારા પિતા પાઈલોટ છે અને અવાજ કરતાં પણ વધારે ઝડપે વિમાન ઉડાડે છે.’ ત્રીજો એમ ગાંજ્યો જાય તેવો ન હતો. તેણે કહ્યું, ‘મારા પિતા પોલિટિશિઅન છે. તેઓ તેમની ઓફિસમાં ૪-૦૦ વાગે તેમનું કામ આટોપી લઈને બપોરના ભોજન માટે ડાઈનીંગ ટેબલ ઉપર હાજર થઈ જતા હોય છે!’

(ભાવાનુવાદ)

Courtesy : Ba-bamail

* * *

સવાઈ જોક :

જાપાન અને રશિયાના બે મારા પત્રમિત્રો ભારતમાં મારા ત્યાં મહેમાન બન્યા હતા. બપોરના લંચ પછી અમે વાતે વળ્યા. વાતવાતમા દરેકે પોતપોતાના દેશની ટ્રેઈનોની ઝડપ અંગે કહેવા માંડ્યું.

જાપાનીઝ : રેલવે ટ્રેક પાસેના ટેલિફોનના થાંભલાઓ એક જ હરોળમાં પાસેપાસે હોય તેવું લાગે એવી અમારી ટ્રેઈનોની ઝડપ હોય છે.

રશિયન : બસ, એટલી જ વાત! અમારાં મોટાંમોટાં ખેતરોના શેઢાઓ એવી રીતે દેખાય, જાણે કે તે પાસેપાસે જ હોય!

મારો જવાબ આપવા પહેલાં મારો ટૂંકો પરિચય આપું તો હું ફેક યુનિવર્સિટીની ફેક ડી. લિટ ડિગ્રી ધરાવું છું. આપણી ટ્રેઈનોની ઝડપની મારી વાત સાંભળીને પેલા બેઉ બેહોશ થઈ ગયા હતા, જેમને મારે ખાસડું સુંઘાડીને ભાનમાં લાવવા પડ્યા હતા!

મેં કહ્યું હતું કે, ‘અમારી દેશી બનાવટની બુલેટ ટ્રેઈનમાં હું મુંબઈથી અમદાવાદ આવી રહ્યો હતો. મુંબઈના સેન્ટ્રલ સ્ટેશન ઉપર ગાડી ઊપડવાના સમયે જ મારે હમાલ સાથે ઝઘડો થયો. પેલાએ મને ગાળ દીધી. મેં તેને પાઠ ભણાવવા માટે તમાચો જડી દેવા મારો હાથ ઉપાડ્યો કે ટ્રેઈન સ્ટાર્ટ થઈ ગઈ અને સૂરતના રેલવે પ્લેટફોર્મ ઉપરના હમાલના ગાલ ઉપર એ તમાચો પડ્યો!’

-વલીભાઈ મુસા

સંવર્ધિત જોક્સ – ૭૨

છએક કલાક જેટલું સતત ડ્રાઈવીંગ કર્યા પછી એક કેબ ડ્રાઈવરે થોડીક ઊંઘ લેવાના હેતુસર કેબને રસ્તાની બાજુએ પાર્ક કરીને ઊંઘવા માંડ્યું. હજુ આંખ મળી પણ ન હતી અને વહેલી સવારે જોગીંગ કરતા એક જોગરે કેબિનના ગ્લાસ ઉપર ટકોરા મારતાં ડ્રાઈવરને પૂછ્યું, ‘પ્લીઝ, મને કહેશો કે કેટલા વાગ્યા છે?’

‘૪-૩૦.’ ડ્રાઈવરે જવાબ આપ્યો.

થોડીવાર થઈ અને બીજા જોગરે પણ ટાઈમ પૂછ્યો.

ડ્રાઈવર (કંટાળીને) : ૪-૪૦

વારંવારની ખલેલથી બચવા તેણે એક કાગળમાં લખ્યું, ‘મને ટાઈમની ખબર નથી.’ અને તે કાગળને તેણે વિન્ડ શિલ્ડ ઉપર ચિપકાવી દીધો.

થોડી વાર થઈ અને એક ત્રીજા જોગરે ડ્રાઈવરને ગ્લાસ ઉપર ટકોરા મારીને કહ્યું, ‘૫-૨૫ થઈ ગઈ છે, ઊઠો!’

(ભાવાનુવાદ)

Courtesy : Ba-bamail

* * *

વૈસી હી એક જોક :

પતિપત્ની વચ્ચે આખો દિવસ અબોલા રહ્યા. પતિએ રાત્રે સૂવા પહેલાં કિચનના પ્લેટફોર્મ ઉપર ચિઠ્ઠી મૂકી, જેમાં લખ્યું હતું, ‘મારે બહારગામ જવાનું હોઈ વહેલી સવારે મને પાંચ વાગે જગાડજે.’

પત્નીએ વહેલી જાગી જતાં કિચનમાંની ચિઠ્ઠી વાંચીને જવાબી ચિઠ્ઠી લખી, ‘પાંચ વાગી ગયા છે, ઊઠો.’ અને પતિ મહાશયના તકિયા નીચે ચિઠ્ઠી મૂકી દીધી.’

છએક વાગ્યે પતિએ જાગી જતાં રાડ પાડીને પત્ની ઉપર ગુસ્સાનો ઊભરો ઠાલવી દીધો અને અબોલા તૂટી ગયા!

-વલીભાઈ મુસા

ગણિત ગમ્મત – ૧૪ (ઉત્તર)

મૂળ કોયડા માટે અહીં ક્લિક કરો.

ઉત્તર : ૪

તાળો :

૨૧૯૯૭૮ X ૪ = ૮૭૯૯૧૨

* * *

સહયોગીઓ : (૧) જયંતિભાઈ શાહ (૨) પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસ (૩) દિલીપભાઈ (૪) પ્રથમેશ શાહ (૫) કમલ જોશી

સંવર્ધિત જોક્સ – ૭૧

એક નિવૃત્ત માણસે એક હાઈસ્કૂલ નજીક પોતાનું ઘર ખરીદ્યું. નિશાળમાં વેકેશન હતું એટલે શરૂઆતમાં તેના દિવસો શાંતિમાં પસાર થયા. પરંતુ નિશાળ ખૂલતાં બપોર પછી કેટલાક છોકરાઓ વિવિધ વાજિંત્રો સાથે નીકળી પડ્યા અને જોરશોરથી તેમને વગાડવા માંડ્યા. આવું હંમેશાં થતું હોઈ વૃદ્ધજને અવાજના પ્રદુષણની આ હરકતથી મુક્ત થવા માટેનો એક નુસખો વિચારી કાઢ્યો. તેણે પેલા છોકરાઓને તેમની પ્રવૃત્તિ બદલ બિરદાવીને દરરોજ આ જ રીતે વાજિંત્રો વગાડે રાખવાની વિનંતી કરી અને દરરોજ ૧ રૂપિયો આપવાની ઓફર કરી. પેલા છોકરાઓ ખુશ થયા અને ખાત્રી આપી કે તેઓ હંમેશાં તેમનું મનોરંજન કરતા રહેશે.

આવું કેટલાક દિવસો સુધી ચાલ્યું અને એક દિવસે વૃદ્ધે ઉદાસ ચહેરે પેલા છોકરાઓને જણાવ્યું કે મોંઘવારી ખૂબ જ વધતી જતી હોઈ હવે તે તેમને રોજના પચાસ પૈસા જ આપી શકશે. પેલા છોકરાઓને પચાસ ટકાનો કાપ ગમ્યો તો નહિ, છતાંય તેમણે વૃદ્ધની ઓફર સ્વીકારી લીધી અને બેન્ડ વગાડવાનું ચાલુ રાખ્યું.

થોડા દિવસો પછી વળી વૃદ્ધે તેમની પાસે જઈને રોદણાં રડતાં કહ્યું, ‘મારું પેન્શન પણ આવ્યું નથી અને મને રોજના પચાસ પૈસા પણ નહિ પોષાય! હું તમને પચીસ પૈસા જ આપી શકીશ; પણ પ્લીઝ, તમારું વગાડવાનું ચાલુ રાખો.’ બેન્ડ માસ્ટરે કહ્યું, ‘જુઓ વડીલ, અમે ફક્ત પચીસ પૈસા ખાતર અમારું વગાડવાનું ચાલુ રાખીને અમે અમારો સમય બરબાદ કરી શકીએ નહિ. તમે કંજુસ છો. હવેથી અમે તમારા મહેલ્લામાં અમારું બેન્ડ ન વગાડતાં બીજા મહેલ્લામાં વગાડીશું. જાઓ, તમે છુટ્ટા!’

વૃદ્ધે રાહતનો દમ લીધો અને પછીના દિવસોમાં એ ચેનથી તેના નવા ઘરમાં આરામથી રહેવા માંડ્યો.

(ભાવાનુવાદ)

Courtesy : Ba-bamail

* * *

ઘરડા ગાડાં વાળે, તે આનું નામ :

એમ કંઈ સીધી આંગળીએ ઘી ન નીકળે, આંગળીને ટેઢી કરવી પડે!

ગામડાના એક કેશકર્તકને એવી કુટેવ કે દરેક ગ્રાહકના માથે ટકલું કરી દીધા પછી થાપટ મારે. એક બુદ્ધિશાળીને આ ગમતું ન હતું. એક દિવસે તેણે પેલાને ચાર્જ ઉપરાંત એક રૂપિયો બક્ષિસ આપતાં કહ્યું, ‘ખરેખર, તારી થાપટ મારા માટે શુકનવંતી સાબિત થાય છે. હું જ્યારે જ્યારે માથે ટકલું કરાવીને તારી થાપટ ખાઉં છું, ત્યારે મને કંઈક ને કંઈક આર્થિક લાભ થાય છે.’

પેલાએ કહ્યું, ‘ખરેખર?’

‘હા જ તો, વળી!’ બુદ્ધિશાળીએ હા ભણી.

કેશકર્તક ભોળવાઈ ગયો અને એક દિવસે તેણે ગામના જાગીરદારના માથે થાપટ મારવાની ચેષ્ટા કરી, એ આશયે કે તેને મોટી બક્ષિસ મળશે! પરંતુ અફસોસ કે તેના ગાલ ઉપર એવો ચણચણતો તમાચો પડ્યો કે ક્ષણભર તેને તમ્મર આવી ગયાં!

-વલીભાઈ મુસા           

કાચા હીરાની પરખ

સૌજન્ય: રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી

સંવર્ધિત જોક્સ – ૭૦

સાહેબ : ભુરા, મોટો થઈને શું કરીશ?

ભુરો : સાહેબ, હું બે લગ્ન કરીશ.

સાહેબ : કેમ?

ભુરો : એક પત્ની મારે તો બીજી બચાવે.

સાહેબ (કેટલાંક વર્ષ પછી) : ભુરા, લગ્નજીવન કેવું ચાલે છે?

ભુરો : સાહેબ, શું વાત કહું, એક પકડી રાખે છે અને બીજી મારે છે!

સૌજન્ય : રમેશ ચૌધરી (જોક્સ-ફેસબુક)

* * *

યાદ છે ? :

દલપતરામની હાસ્યકવિતા ‘બે બાયડીનો ધણી!’ એક જુવાન અને બીજી વયોવૃદ્ધ – બંને ખૂબ સેવા કરે – નાહ્યા પછી વારફરતી ધણીનું માથું ઓળે – વયોવૃદ્ધ કાળા વાળ ખેંચી કાઢે – જુવાન સફેદ- છેવટે ધણીના કપાળનો વિસ્તાર વધીને માથા સાથે એકાકાર થઈ ગયો!!! (સ્મૃતિ આધારિત)

વલીભાઈ મુસા

ગણિત ગમ્મત – ૧૨ (ઉત્તર)

મૂળ કોયડા માટે અહીં ક્લિક કરો.

ઉત્તર : ૯

રીત :

3^(4)÷3^(2)

=૮૧/૯

= ૯

ભાગ લેનાર હાદજનો : (૧) પ્રજ્ઞાબેન વ્યાસ (૨) જયંતીભાઈ શાહ (૩) કમલ જોશી