હાસ્ય દરબાર

ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં રોજ નવી જોક અને હાસ્યનું હુલ્લડ

ગાંઠિયાપંચક ! – જુગલકિશોર વ્યાસ

સાભાર -શ્રી. પી.કે.દાવડા

ગાંઠિયાને !  

(વસંતતિલકા)

જુદાં જુદાં શરીર તો પણ આત્મ એક;
આ વિશ્વની વિવિધતા મહીં ઐક્ય નેક.

પક્ષી–પશુ–જીવજીવાંત, મનુષ્ય સૌમાં
આત્મા રહે વિલસતો બસ એક છેક !

 આકાર, રૂપ, વળી રંગ થકી તમે સૌ
છોને દીસો અલગ – ‘બેસન’માધ્યમે તો  

સૌ એક માત થકી જન્મ ધરી જગે હા
ખ્યાતિ વિશેષ અહીં ગુર્જરદેશ પામ્યા ! 

સ્વાદે જરીક જરી ફેર છતાંય સૌ શા
કેવા રહ્યા પ્રસરી એક જ નામથી હા !

આબાલવૃદ્ધ સહુ એક અવાજ ચાહે
સવ્વાર–સાંજ, નિત નવ્ય પ્રસંગ માંહે ! 

(અનુષ્ટુપ)

ઉષ્ણ કે શીત હો છોને, ખાતાં સૌ અકરાંતિયાં
હર્ષ કે શોકના ટાણે સૌમાં સ્વીકાર્ય ગાંઠિયા !! 

ગાંઠિયામાહાત્મ્ય – ૨

(અનુષ્ટુપ)

 ‘ચણો ના હોય ભારીલો; ખખડે, ખાલી હોય જો’
ક્હેવતે દીસતો એવો, ચણો તે વ્હાલો ભોજને !

વિવિધા  વાનગી  એની તુંડે તુંડે – સુયોજને
મઘ્મઘે વાનગી સૌના રસોડામાં ઘરે ઘરે !

અનાજે ઓળખાતો જે સ્વાદુ, કઠોળ જાતથી;
વખાણાતો પ્રદેશે સૌ ક્હેવાતો ‘જુદી ભાતનો’ !

શોભતો રંગ વૈવિધ્યે, શ્વેત, રાતો, પીળો અને
દેખાતો લોંઠકો કેવો, ગોળ–સુડોળ કાયથી !

પીસાતો ઘંટીએ જેવો, રસોડે લોટ થૈ, જતો –
ગુંદાતો મોણ–પાણીમાં વિધ્વિધ આકારે થતો;

તળાતો તેલમાં, જાણે શિક્ષા કો પાપની થતી !
છતાં કેવો સુગંધાતો – નીતર્યો તેલથી પછી !!

(વસંતતિલકા)

નાનો ભલે કદ મહીં – નમણો  ઘણો  જે,
પામ્યો સદાય બહુ ખ્યાતિ ઘણો ચણો તે !

 ગાંઠિયામાહાત્મ્ય (૩)

સર્વવ્યાપક ગાંઠિયા

(ઉપજાતિ) 

“જીવ્યા થકી જોયું ભલું” – કહે સૌ;
“જોયા થકી ખાધું ભલુ” – કહું હું…

ખાધા મહીં વ્યંજન આટઆટલા –
મિષ્ટાન્ન, ફર્સાણ, અચાર સામટાં,

એ સૌ મહીં એક અનન્ય વાનગી –
આરોગવા લાયક માત્ર ગાંઠિયા !! 

બ્રહ્માંડમાં ઈશ્વર એક માત્ર, જે
સર્વત્ર વ્યાપી રહી યોગક્ષેમ

સૌનાં કરે; લોકપ્રિય બની રહે.
એવું જ કૈં વ્યાપક સ્થાન ભોગવી

સૌનું કરી ક્ષેમ, બની રહે જે
લોકપ્રિય, લોકહિતાય ગાંઠિયા ! 

(અનુષ્ટુપ)

સારેમાઠે પ્રસંગે ને સાચેખોટે સમેસમે;
ગાંઠિયા આબાલવૃદ્ધ, સૌને નિશ્ચે ગમેગમે !! 

ગાંઠિયામાહાત્મ્ય – ૪

એકમેવ તું !

(ઉપજાતિ–વસંતતિલકા–અનુષ્ટુપ)

પ્રાત:વિધિ સર્વ પતાવતામાં
તારો થતો ગૃહપ્રવેશ, અને બધાંની

ઘ્રાણેન્દ્રિયો મઘમઘી શી રહે મજાની –
સ્વાદેન્દ્રી શી ટપકતી રહે સ્નિગ્ધતામાં !

માહાત્મ્ય તારું સમૂહે વિશેષ
આરોગવું ગમતું એકલપંડ રે ના !

થાળી મૂકી અધવચાળ અને તને સૌ
વર્તુળમાં રહી કરે અથરા, અશેષ !!

તું ઉત્સવે, શોક–પ્રસંગમાંય –
રે આવકાર્ય રહી સાચવતો બધાંના

વ્હેવાર – ના કદીય છોછ – યદાતદામાં;
તું સ્નેહનું ભાજન છે સદાય !

રંગમાં, રૂપમાં, સ્વાદે, સુગંધે ‘એકમેવ’ તું;
ખાદ્યાન્ને, મિષ્ટઅન્ને ને ફર્સાણે શ્રેષ્ઠ એવ તું !! 

ગાંઠિયામાહાત્મ્ય (૫)

ગાંઠિયા–ગાંઠ !

(અનુષ્ટુપ)

ચટણી, મરચાં સંગે કઢી સંગેય કોક દી’
પપૈયાછીણ ભેગાંયે તમોને ભાળતો કદી !

ઝીણા–જાડા, વણેલા ને તીખા, લસણિયા વળી
ફાફડા નામથી સૌના હૃદયે શા ગયા હળી !

તમારા નામઉચ્ચારે સવ્વારો કૉળી ઊઠતી !
તમોને પામતાંમાં તો અંગાંગે સ્ફૂર્તિ સ્ફૂટતી !

તમોને ઉદરે સ્થાપી કાર્યો સર્વે  કરું  શરૂ;
ગાંઠિયા–ગાંઠ વાળીને, નિશ્ચિંત નિશ્ચયે રહું.

ચણાને આશ્રયે છૂપી, ચણાને ગૌરવે મઢ્યા,
ચણાને વિશ્વમાં વ્યાપી ગાંઠિયા ચૌદીશ ચઢ્યા.

ગુંદાયા, વણાયા, તેલે તળાયા વેદના ભર્યા
ગાંઠિયા સ્નેહના સૌના ભાજન એટલે ઠર્યા !

કાવ્યના શબ્દશબ્દે જે ઊછળ્યાં ઉર સ્પંદનો –
સોનેટે સ્થાપીને વ્હાલા ! કરું હું કોટિ વંદનો !!

– જુગલકિશોર વ્યાસ

4 responses to “ગાંઠિયાપંચક ! – જુગલકિશોર વ્યાસ

  1. jugalkishor ઓગસ્ટ 7, 2018 પર 10:03 એ એમ (am)

    ખુબ ખુબ આભાર, સુભાઈ !

    Like

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: