હાસ્ય દરબાર

ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં રોજ નવી જોક અને હાસ્યનું હુલ્લડ

હેંડો લ્યા! રમત્યું રમવા

થપ્પો…
·         હતુડી…પતુડી…
·         બોબો ભમરો…
·         ગીલ્લી દંડો…
·         ટ્રીન…ટ્રીન…
·         રામ રાવણ…
·         નદી કિનારે ટામેટું…
·         લોઢું કે લાકડું…
·         નદી કે પર્વત…
અહીં – આ ચિત્ર પર ક્લિકો !!.
Advertisements

10 responses to “હેંડો લ્યા! રમત્યું રમવા

  1. purujosh22 માર્ચ 12, 2014 પર 7:02 એ એમ (am)

    Reblogged this on purujosh22 and commented:
    આ બ્લોગ બને એટલો લોકોમાં શેર કરો બીજું કઈ નહિ પણ આપની સંસ્કૃતિ બચાવવા આપણા બાળકો ના ઉત્તમ વિકાસ માટે

  2. Ramesh Patel મે 8, 2013 પર 3:06 પી એમ(pm)

    સુંદર બાળપણ એટલે રમવાની માણેલી મજા…નવો જમાનો એટલે બાળપણનું શોષણ અને મોટપનું ભાર ઝીલતું બીચારું એ.

    રમેશ પટેલ(આકાશદીપ)

  3. dhufari મે 6, 2013 પર 11:52 પી એમ(pm)

    ભાઇશ્રી સુરેશ
    હું આવી જુની અને નામ શેષ થતી રમતો કેમ રમાય એ શોધું છું જો આ બાબત તમે
    વિગતવાર જણાવી શકો તો અભારી થઇશ
    અભિનંદન

    2013/5/6 “હાસ્ય દરબાર” <commen

  4. Kishor Bhatt મે 6, 2013 પર 8:48 પી એમ(pm)

    Khub saras. ‘SOGTHA BAJI’ ramva ni rit batavso?
    KISHOR BHATT – AHMEDABAD

  5. Anila Patel મે 6, 2013 પર 10:33 એ એમ (am)

    Rank ane Markas ni lhayma jindaginu koi mahatvj nathi .Anubhavna jevu biju koi bhathu nathi ebhooline chhevate aatmaghatana rasta apnavavani prarna balakone apavama motebhage matapitani mahtvakankshaj javaabdar chhe.
    aje bahu saras link maligai abhaar aapano

  6. P.K.Davda મે 6, 2013 પર 10:02 એ એમ (am)

    આજની પેઢીએ ગુમાવ્યું. વી-ગેઈમ્સમાં ઓતપ્રોત એ લોકોને આ રમતો સમજાસે પણ નહિં, અને સમજાસે તો પ્રીમીટીવ લાગસે.

  7. pragnaju મે 6, 2013 પર 9:48 એ એમ (am)

    નદી કિનારે ટામેટું…
    · લોઢું કે લાકડું…
    · નદી કે પર્વત..
    યાદ મેં મારી દિકરીઓએ અને તેની દિકરીઓ અનુભવેલી લાગણીનો સુંદર ચિતાર…જેની સાથે જીવનના અમુલ્ય વર્ષો માણ્યા તે અમારી આદિવાસી બેનો યાદ આવી. જંગલમાંથી આદિવાસી સ્ત્રીઓ લગભગ અર્ધનગ્ન દશામાં સાડીનો ટુકડો લંગોટ જેમ પહેરી માથે લાકડાંની ભારી લઈને નજીકના ગામે વેચવા જતી . આદિવાસી કર્મઠ બાઈઓ ઘરે ધાવણાં બાળકને છોડીને ૪ વાગ્યે ઊઠીને લાકડાં કાપવા જતી . આવી કર્મઠ બાઈઓ કે આદિવાસીને પિયર છોડવાની વાત પૂછી હતી…લાગે કે આદિવાસીને જીભ નથી, માત્ર હાથપગ છે. તે બાઈ ચૌદ પંદરની હશે ત્યારે લગ્ન થઈ ગયાં હશે. લગભગ એક પૈસાના ખર્ચ વગરનાં લગ્ન થયાં હશે પણ લાગણી-”પરણીને સાસરે જતી કન્યા જાણે ફરી એકવાર પોતાના બાળપણાને મન ભરીને માણી લેવા માંગે છે પરંતુ ત્યારે જ એને સમજાય છે કે યૌવનની આંગળી ઝાલતાની સાથે જ એનું બાળપણું તો ક્યાંક ગુમ થઈ ગયું છે… જે હવે એને એની ઢીંગલીની આંખોમાં કે પાંચીકામાં પણ નઈં મળે. ”
    આવી, કદાચ આનાથી પ્રબળ જોવા મળે!

  8. Dipak Dholakia મે 6, 2013 પર 9:16 એ એમ (am)

    તમે બહુ સારા બ્લૉગ પર પહોચાડ્યા.

  9. jjkishor મે 6, 2013 પર 8:44 એ એમ (am)

    રમતો મોટે ભાગે રમતો કરતાં શિક્ષણ સાક્ષાત્ હોય છે…..શરીર–મન બન્નેની તાલીમ તે કરે છે.

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: