હાસ્ય દરબાર

ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં રોજ નવી જોક અને હાસ્યનું હુલ્લડ

અંધેર નગરી ને ગંડુ રાજા,ટકે શેર ભાજી ને ટકે શેર ખાજાં

‘અંધેર નગરી ને ગંડુ રાજા, ટકે શેર ભાજી ને ટકે શેર ખાજાં’

Dalpatram Kavi, who was the great Gujarati Poet and His son Nanalal Kavi was too.
Father and Son both are known in Gujarati Community.
I am comming from the same Shrimali Braman family.
Our family was well connected with This great poet Dalpatram Kavi of Gujarat.
My grand Father Punjiram Ganapatram Trivedi was that time building Contactor of King Simant Sayajirav Gayakwad of Baroda Estate.

અમારા દાદા પુન્જીરામ ગણપતરામ ને દલપતરામ ને શ્રીમાળી બ્રામણના નાતે

મિત્રતા હતી.

મા ગુર્જરીના આવા સપૂતો જ એના ખરા વારસ છે.

૨૫/૩/૧૮૯૮ એ કવિશ્રીની પૂણ્યતિથિ છે.

આજે દલપત કાકાની કવીતા ને એમના ગુજરાતના રસીકો એ

મુકી તેથી ખુશી થાય છે.

રાજેન્દ્ર ત્રિવેદી અને ત્રિવેદી પરીવાર.

To Read this Hasya Kavita Go to ” ટહુકો.કોમ” published today by Jaishree Bhakta- Patel.

Advertisements

5 responses to “અંધેર નગરી ને ગંડુ રાજા,ટકે શેર ભાજી ને ટકે શેર ખાજાં

  1. Suresh Dave ઓક્ટોબર 9, 2014 પર 8:18 એ એમ (am)

    I am suresh Dave orginally from Botad, a Shrimali Brahman too. My cousin Niranjan also married inthe llistiu Kavi family. Remember all those poems i learned in my 2nd third standard. Like any one to inlude “adapalo” ( pretty sure Dalpat Ram poem.) < this is all i remebe from my third standard book
    Ek adaplo chhokro Jeevo enu naam
    Atishe karto adapla jai bese je tham
    Kaga ke lekhan Chharee, je je vastu joi
    Zaale jhoome jhadapathi, heers jei hoi
    Na na kahi maane nahi, kahyu na dhaare Kan
    aene parn din ek ma sarv ai gai sarn

    doso chashma daablee, melee chadhiya maal
    at aanande adpaley. te lidha tatkal
    dhloo hato nahi dhankanoo. jabroo kidhu jor
    ughaadta to oochhalyu, kidhi sho bakor
    ??????? chee cheen cheenko khaay
    ??????????????????

  2. dhavalrajgeera એપ્રિલ 2, 2010 પર 6:05 એ એમ (am)

    દલપતરામ – અરે, રુડો માનવ દેહ આવ્યો

    અરે રુડો માનવ દેહ આવ્યો, બહુ પ્રતાપી પ્રભુએ બનાવ્યો.
    તમે વિચારો હિત જો તમારુ, કરો કરો કાંઈક કામ સારું. ૧

    ન કાઢશો કાળ કદી નકામો, પરોપકારી શુભ નામ પામો,
    ઠગાઈથી નામ ઠરે નઠારું, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ. ૨

    સુકીર્તિનો સ્વાદ સદૈવ ચાખો, આ લોકમાં નામ અખંડ રાખો,
    તો વાગશે નિર્ભયનું નગારુ, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ. ૩

    હેતે કરો પુણ્ય પવિત્ર હાથે, હાથે કર્યુ તે જ સદૈવ સાથે ;
    બીજુ નહી એક મળે બુઝારું, કરો કરો કંઈક કામ સારુ, ૪

    જરે કરી ઉન્મદતા ન આણો, જરે કરીન નહિ શ્રેષ્ઠ જાણો;
    જરે કરીને ન રમો જુગારુ, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ. ૫

    આયુષ્યમાંથી પળ ઓછી થાય, મહામુલી તે નહિ મેળવાય;
    જરૂર આ જીવન છે જનારુ, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ. ૬

    મહીપતીઓ પણ રાજ્ય મેલી, ખપી ગયા ભૂ પર ખેલ ખેલી;
    વિશેષ શુ વર્ણન હું વધારું, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ. ૭

    નથી નથી નિશ્વલ દ્રવ્ય દેહ, નથી નથી નિશ્વલ નરિનેહ;
    અંતે થશે તે સઘળુ6 અકારુ, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ.

    મનુષ્યકાયા નથી મોજ માટે, ઘડી નથી તે પશુપક્ષી ઘાટે;
    અખંડ સ્વર્ગે સુખ આપનારુ, કરો કરો કાંઈક કામ સારુ.

    – દલપતરામ (Dalpatram – Rudo Manv deh. Kavita, Lok Sahitya in Gujarati. Literature and art site)

    Posted in કવિતા (kavita), લોક સાહિત્ય (lok sahitya) |
    ———–========———========————=

    દલપતરામ – એક શરણાઈવાળો

    એક શરણાઈવાળો સાત વર્ષ સુધી શીખી,
    રાગ રાગણી વગાડવામાં વખણાયો છે;

    એકને જ જ જાચું એવી ટેક છેક રાખી, એક
    શેઠને રીઝાવી મોજ લેવાને મંડાણો છે;

    કહે દલપત પછી બોલ્યો કંજૂસ શેઠ
    ગાયક ન લાયક તુ ફોકટ ફૂલાણો છે:

    પોલું છે તે બોલ્યુ તેમાં કરી તેશી કારીગરી,
    સાંબેલુ બજાવે તો હું જાણુ, કે તુ શાણો છે.

    – દલપતરામ (Dalpatram – Ek Shernaiwalo. Kavita, Lok Sahitya in Gujarati)

    Thanks to” ફોર એસ વી -પ્રભાતનાં પુષ્પો”

  3. dhavalrajgeera એપ્રિલ 2, 2010 પર 5:56 એ એમ (am)

    દલપતરામ – વાંઢાની પત્નીઝંખના

    જન્મકુંડળી લઈ જોશીને,પ્રશ્ન પૂછવા જાઉ;
    જોશી જૂઠી અવધો કહે પણ, હું હઈએ હરખાઉ, ૧

    મશ્કરીમાં પણ જો કોઈ મારી, કરે વિવાની વાત;
    હું તો સાચેસાચી માનું, થાઉ રૂદે રળિયાત, ૨

    અરે પ્રભુ તેં અગણિત નારી અવની પર ઉપજાવી;
    પણ મુજ અરથે એક જ ઘડતાં, આળસ તુજને આવી, ૩

    ઢેઢ ચમાર ગમાર ઘણા પણ, પરણેલા ઘરબારી;
    એ કરતાં પણ અભાગીયો હું, નહિ મારે ઘેર નારી, ૪

    રોજ રસોઈ કરીને પીરસે, મુખે બોલતી મીઠું;
    મેં તો જન્મ ધરી એવું સુખ, સ્વપ્નમાં નહિ દીઠું, ૫

    મુખના મરકલડાં કરિ કરિને, જુએ પતિના સામુ;
    દેખી મારૂં દિલ દાઝે ને, પસ્તાવો બહુ પામું, ૬

    વરકન્યા ચોરીમાં બેઠાં, એક બીજાને જમાડે;
    અરે પ્રભુ એવું સુખ ઉત્તમ, દેખીશ હું કે દહાડે, ૭

    ચૌટેથી ચિતમાં હરખાતો, ચાલ્યો ચાલ્યો આવે;
    બાળક કાલું કાલું બોલી, બાપા કહિ બોલાવે, ૮

    પુત્ર પુત્રીને પરણાવે, વ્રત ઉદ્યાપન વેળા;
    હોમ કરે જોડે બેસીને, ભાળે જન થઈ ભેળા, ૯

    અરે એવા પુરુષોએ મોટાં, પુણ્ય કર્યા હશે કેવા;
    મેં શાં મોટાં પાપ કર્યા હશે, મળ્યા નહી સુખ એવાં, ૧૦

    મૂરખ જેવાનાં મંદિરમાં, નિરખી બે બે નારી;
    અરે વિધાત્રી અભાગણી, આતે શી બુધ્ધિ તારી, ૧૧

    અહો મિત્ર મારા સંકટની, શી કહું વાતો ઝાઝી;
    વિશ્વ વિષે પુરુષોના વૈભવ, દેખી મરૂ છું દાઝી. ૧૨

    – દલપતરામ (Dalpatram – Vandha

  4. dhavalrajgeera માર્ચ 26, 2010 પર 9:57 પી એમ(pm)

    પૂરી એક અંધેરી ને ગંડુ રાજા,
    ટકે શેર ભાજી ને ટકે શેર ખાજાં;
    બધી ચીજ વેચાય ત્યાં ભાવ એકે,
    કદી સારી બૂરી ન વેચે વિવેકે.

    ત્યાં જઈ ચઢ્યા બે ગુરુ એક ચેલો,
    ગયો ગામમાં માગવા શિષ્ય પેલો;
    લીધી સુખડી હાટથી આપી આટો,
    ગુરુ પાસ જઈને કહે, “ખૂબ ખાટ્યો.”

    ગુરુજી કહે, “રાત રહેવું ન આંહી,
    સહુ એક ભાવે ખપે ચીજ જ્યાંહી;
    હશે ચોરને શાહનો ન્યાય એકે,
    નહી હોય શિક્ષા ગુનાની વિવેકે.

    ન એ વસ્તીમાં એક વાસો વસીજે,
    ચલો સદ્ય ચેલા જવું ગામ બીજે.”
    કહે શિષ્ય, “ખાવા પીવા ખૂબ આંહી,
    તજી તેહ હું તો ન આવીશ ક્યાંહી.”

    ગુરુએ બહુ બોધ દીધો જ ખાસો,
    “નહીં યોગ્ય આંહી રહ્યે રાતવાસો.”
    ન માની કશી વાત તે શિષ્ય જયારે,
    ગુરુજી તજીને ગયા ગામ ત્યારે.

    રહ્યા શિષ્યજી તો ત્યહાં દિન ઝાઝા,
    બહુ ખાઈપીને થયા ખૂબ તાજા;
    પછીથી થયા તેહના હાલ કેવા,
    કહું છું હવે હું સુણો સદ્ય તેવા.

    તસ્કર ખાતર પાડવા, ગયા વણિકને દ્ધાર;
    તહાં ભીત તૂટી પડી, ચોર દબાયા ચાર.
    માત પ્રભાતે ચોરની, ગઈ નૃપને ફરિયાદ;
    શૂળી ઠરાવી શેઠને, ડોશીની સૂણી દાદ.

    “એવુ ઘર કેવું ચણ્યું, ખૂન થયાં તે ઠાર;
    રાતે ખાતર ખોદતાં, ચોર દબાયા ચાર.”
    વણિક કહે, “કડિયા તણો એમાં વાંક અપાર;
    ખરેખરી એમાં નથી, મારો ખોડ લગાર.”

    કડિયાને શૂળી ઠરી, વણિક બચ્યો તે વાર;
    ચૂકે ગારો કરનારની, કડિયે કરી ઉચ્ચાર.
    ગારો કરનાર કહે, “પાણી થયું વિશેષ;
    એ તો ચૂક પખાલીની, મારી ચૂક ન લેશ”

    પુરપતી કહે પખલીને, “જો તું શૂળીએ જાય,
    આજ પછી આ ગામમાં, એવા ગુના ન થાય.”
    “મુલ્લાં નીસર્યા મારગે, મેં જોયુ તે દિશ;
    પાણી અધિક તેથી પડ્યું, રાજા છાંડો રીસ.”

    મુલ્લાંજીને મારવા, કરી એવો નિરધાર;
    શૂળી પાસે લઈ ગયા, મુલ્લાંને તે વાર.
    ફળ જાડું શૂળી તણું, મુલ્લાં પાતળે અંગ;
    એવી હકીકત ચાકરે, જઈ કહી ભૂપ પ્રસંગ.

    ભૂપ કહે, “શું હરઘડી આવી પૂછો કોઈ;
    શોધી ચઢાવો શૂળીએ, જાડા નરને જોઈ.”
    જોતાં જોતાં એ જડ્યો, જોગી જાડે અંગ;
    બહુ દિન ખાઈને બન્યો, રાતે માતે રંગ

    શિષ્ય મુદત માગી ગયો ગુરુ પાસે પસ્તાય;
    ગુરુએ આવી ઉગારિયો, અદભૂત કરી ઉપાય.
    જોગી શૂળી પાસ જઈ કહે, “ભૂપ સુણ કાન,
    આ અવસર શૂળીએ ચઢે, વેગે મળે વિમાન.”

    ચેલો બોલ્યો, “હું ચઢું” ને ગુરુ કહે, “હું આપ;”
    અધિપતિ કહે, “ચઢીએ અમો, પૂરણ મળે પ્રતાપ.”
    ગુરુ ચેલાને ગામથી, પહોંચાડ્યા ગાઉ પાંચ;
    રાજા શૂળી પર રહ્યો, અંગે વેઠી આંચ.

    – દલપતરામ

  5. અશોક મોઢવાડીયા માર્ચ 26, 2010 પર 1:23 પી એમ(pm)

    ડો.સાહેબ, નમસ્કાર.
    ’અંધેર નગરી ને ગંડુ રાજા’,
    ’અન્યનું તો એક વાંકુ’
    ’હતો હું સુતો પારણે પુત્ર નાનો’ જેવા કાવ્યો ગુજરાતીમાં ભણતા. વાહ ! (આ કાવ્યો વિકિસ્ત્રોત પર પણ આપેલાં છે, કોઇ મિત્રો કવિશ્રીની અન્ય કૃતિઓ પણ ત્યાં સેવાભાવે મુકે તો ઉત્તમ કાર્ય થશે)

    એક શરતચૂક લાગે છે, વિકિ પરની માહીતિ મુજબ ૨૫/૩/૧૮૯૮ એ કવિશ્રીની પૂણ્યતિથિ છે. જો આ માહીતિ ખોટી હોય તો પણ ચોક્કસ જણાવશો જેથી વિકિ પર સુધારી શકાય. આભાર.
    * (http://en.wikipedia.org/wiki/Dalpatram)

    * (http://gu.wikipedia.org/wiki/%E0%AA%A6%E0%AA%B2%E0%AA%AA%E0%AA%A4%E0%AA%B0%E0%AA%BE%E0%AA%AE)

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: