હાસ્ય દરબાર

ગુજરાતી બ્લોગ જગતમાં રોજ નવી જોક અને હાસ્યનું હુલ્લડ

આજની જોક …ચીન કેમ ક્રિકેટ નથી રમતું?

સૌજન્ય- ચિત્રલેખા 

દીકરોઃ પપ્પા, ચીન કેમ ક્રિકેટ નથી રમતું?

પપ્પાઃ કારણ કે એમાં એક ટેકનિકલ પ્રોબ્લેમ છે.

દીકરોઃ શું?

પપ્પાઃ ત્યાં બધાયના ચહેરા એક સરખા જ હોય છે…

 જે આઉટ થઈને જાય એ મોઢું ધોઈને પાછો આવી શકે.

મનમોજી ‘કરા’

મનમોજી રાજ્જાનો પડઘો પડ્યો – છેક પોર્ટલેન્ડ( ઓરેગન)માં!

mr_kr

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરી મૂળ રાજ્જાને મળો…

હવે એ પડઘો ‘કરા’ ના પોતાના જ શબ્દોમાં…

મનમોજી રાજા અને બીજી વાતો  – ડો. કનક રાવળ                                                   ફેબ્રુઆરી ૭, ૨૦૧૬

      સુરેશ રાજાએ તો  તેમના  જાદુઈ ઊડન  ખટોલાના રિવર્સ ગિયરમાં (યાદ છે ને H.G.Wellsના Time Machine” નું Reverse  ગિયર?) નાખી મને ઉપાડીને મારા ભુતકાળના ૭૦ વર્ષ જૂના પડાવે પહોંચાડી દીધો.

સાલ:  ૧૯૩૬                                        સ્થળ: મ્યુનિસિપલ શાળા – નં. ૧ – એલિસબ્રીજ, અમદાવાદ

      બાલ  મંદિરના દોઢ-બે વર્ષ પછી મને ગુજરાતી એકડિયા-બગડિયામાં ચડાવો મળ્યો હતો.  શારદામંદિરમાં થોડું અક્ષર જ્ઞાન ગિજુભાઈ દવે પાસેથી મળેલું પણ ગુજરાતી વાંચવા લખવાની તાલીમ શરૂ થઈ ન હતી. તેની શરૂઆત થઈ પહેલી ચોપડીના વર્ગમાં, અને  શિક્ષીકા હતાં ચંપાબેન. તે દિવસોમાં બેબી સિટર્સ  ન્હોતાં  એટલે પોતાના નાના બાળકને વર્ગમાં ઘોડિયા સાથે લાવવાની છૂટ હતી. શિક્ષીકાબેન કક્કો બારાખડી ભણાવે અને અમે નિશાળિયા વારા ફરતાં ઘોડિયું ઝુલાવી બાળકને સુતું રાખીએ!

    અમારી પહેલી બાળપોથી હતી –  દેશળજી પરમારે લખેલી “ગલગોટા.” ત્યારે  જાણીતા લેખક અને સમાજ સુધારક રમણભાઈ નિલકંઠનાં (‘ભદ્રંભદ્ર’ના લેખક) સૌથી નાના પુત્રી તરંગિણીબેન અમારી શાળાનાં આચાર્યા હતાં.

    એકાદ અઠવાડિયાના મારા અભ્યાસ પછી શાળામાં બાળકોએ સંવાદો દ્વારા તેમની  ભણતરની પ્રગતિ દર્શાવવી, એમ તરંગિણીબેને ગોઠવ્યું. તેઓ તો શિક્ષીત પરિવારમાંથી આવેલા અને શિક્ષણ પધ્ધતિઓમાં નવા પ્રયોગો કરવાનો તેમનો ઉત્સાહ તે જમાનાથી પણ ઘણો આગળ હતો. એક રાજાનો પાઠ મને આપવામાં આવ્યો. બીજા વિશિષ્ટ  ઉપકરણો તો હાથવગા નહોતા; એટલે પટાવાળાનું ફેંટિયુ મારો રાજમુકુટ થયો, અને લીમડાની ડાળની કલગી મારા મુકુટ તરીકે માથા પર ગોઠવાઈ અને કાળી શાહીથી રાજાશાહી મુછો વડે મને મુછાળો રાજા બનાવાયો! પછી મે માસની ગરમીમાં પરસેવાથી મુછોના રેલા ચાલ્યા અને રાજા હવે બાઘડા જેવો દેખાતો થયો!ને પ્રેક્ષક ગણને કોમેડી જોઈ હસહસાટની તક સાંપડી.

     મને “ગલગોટા”માંની નીચેની લીટીઓ ગોખાવવામાં આવી હતી.

mrkr 

એક રાજા અટપટ
તેની બહુ ખટપટ
મરી ગયો ઝટપટ


       બહાદુરીથી એ બધી જફાઓને અવગણીને  મારો પાંચ પળનો સંવાદ મેં સફળતાથી  પુરો કર્યો અને આમ મારી ભવિષ્યની અવેતન નાટ્ય પ્રવ્રુત્તિની શરૂઆત થઈ.

———————–

       ‘કરા’ ને ન જાણતા મિત્રો માટે….

ગુજરાતના કલાગુરૂ સ્વ. રવિશંકર રાવળના પુત્ર , નિવૃત્ત ફાર્મસી નિષ્ણાત, પોર્ટ લેન્ડ -ઓરેગન

વિશેષ વાંચન – રિવર્સ ગિયરમાં !!!.

કરા પડ્યા

કરા ઊઠ્યા

‘આતા’ ની ધરપકડ ?

આજની જોક …લગ્નનો ડેમો !

સૌજન્ય- ચિત્રલેખા 

સુરેશે એના મિત્ર રમેશને પોતાને ઘેર જમવા બોલાવ્યો…

એ પણ સાંજે 7 વાગ્યે ઓફિસેથી છૂટ્યા બાદ..
.
એ પણ પત્નીને જણાવ્યા વગર…
.
પતિના મિત્રને જોઈને સુરેશની પત્નીએ બૂમાબૂમ શરૂ કરી દીધી…
.
પત્નીઃ ‘મારાં વાળ જુઓ… મેં હજી મેકઅપ નથી કર્યો.. ઘરની હાલત જુઓ… હું હજી ગાઉનમાં જ છું. અને આજે હું એટલી બધી થાકી ગઈ છું કે રાતનું જમવાનું બનાવી શકું એમ નથી. તમે શું જોઈને તમારા મિત્રને ઘેર
બોલાવ્યો… મને પૂછ્યા વગર… બોલો?’
.
સુરેશઃ ‘કારણ કે, ડાર્લિંગ, આ મૂરખ લગ્ન કરવાનું વિચારતો હતો. મેં કહ્યું ગાંડા એક ડેમો તો જોઈ લે.’

આજની જોક … दिखा तेरी BMW कहाँ है?

एक बार संता नौकरी के लिए इंटरव्यू के लिए गया।

इंटरव्यू के लिए एक लेडी बैठी थी।

लेडी ने संता से पूछा: आप शराब पीते हो??

संता: हाँ।

लेडी: कितनी?

संता: करीब 6 पैग रोज के।

लेडी: ओह! 6 पैग कितने के होते हैं?

संता: करीब 1000 रुपये के।

लेडी: कब से पी रहे हो?

संता: करीब 14 साल से।

लेडी: ओह! इसका मतलब आप रोज 1000 रुपये के हिसाब से महीने के 30000 रुपये शराब में उड़ाते हो, मतलब साल के 360000 रुपये। इस हिसाब से तुमने पिछले 14 साल में शराब पर करीब 50 लाख रुपये उड़ा दिए। क्या तुम जानते हो 50 लाख रुपये में तुम एक BMW खरीद सकते थे।

संता: क्या आप भी पीती हैं?

लेडी: नहीं मैंने कभी हाथ तक नहीं लगाया।

संता: चल फिर दिखा तेरी BMW कहाँ है?

મનમોજી રાજા

રાજા હતો એક
મનમોજી છેક

ચિંતા ના જરાય
સુએ અને ખાય

સવાર જ્યાં થાય
સભા ત્યાં ભરાય

લોકો બધા આવે
ગપોડાં ચલાવે.

૧૯૫૦ પછીના દાયકાની અલ્લડ કિશોરાવસ્થામાં વાંચેલી અને બહુ માણેલી જોડકણા ક્થાનો સ્ક્રેચ – દેહ!

mr

આ ચિત્ર પર ક્લિક કરો

      શરૂઆતની આ આઠ કડીઓ જ યાદ છે. પણ મૂળ જોડકણા કથા ચારેક પાનાં ભરીને અને મસ્ત ચિત્રો સાથે હતી. કદાચ એના લેખક સ્વ. જીવરામ જોશી હતા.’સંદેશ’ ની બાળ કથાઓની શ્રેણીમાંનું એક પુસ્તક. એટલું તો માણેલું કે, એનું મુખ પૃષ્ઠ અને અંદરનાં ઘણાં બધાં ચિત્રો પણ મનમાં લટાર મારતાં રહે છે.

      વાચકોને વિનંતી કે, એ મહાન ચોપડીમાંથી બસ! એ ચારેક પાનાં જ સ્કેન કરીને મોકલી દે, તો સ્ક્રેચ પર આખી કથાનું એનિમેશન બનાવી દઉં.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,665 other followers