ગામડામાં મહીલા વર્ગમાં વપરાતી કહેવતો - 1
- સાત સુવાવડ સારી પણ એક કસુવાવડ ભુંડી.
- છોકરાં ધવડાવ્યે મોટાં થાય છે, રમાડ્યે નહીં.
- જણનારીનાં દખ જણનાર જાણે.
- મા કરતાંય વધારે હેત દેખાડે ઈ ડાકણ હોય.
- ‘જુ’ના પેટમાં લીખ જ પાકે.
- એક તોલડી તેર વાનાં માંગે.
- પરણ્યાને પાળે ને જણ્યાને જીવાડે ઈમાં શું નવાઈ?
- માવતર ગલઢાં થાય; માવતરનાં હેત ગલઢા નો થાય.
- હું પહોળી ને શેરી સાંકડી.
- દીકરાના પાડની દીકરી છે.
- ભાંગ્યો તોય આદમી; ગાડું તોય તેલ.
- દુધ ને દીકરા, બધુંય છે.
- છોડીયાં જેવાં છોકરાં , ને ધડફા જેવી ડોશી.
- દુધ ને દીકરા, ઢાંક્યા નો રે’.
- ભાભોજી ભારમાં , તો વહુ લાજમાં. ( સસરામાં શણપણ હોય તો વહુ આમન્યા રાખે.)
- છાશ ખાય છોકરાં, ને દુધ ખાય ડોશી.
( 18 ડીસેમ્બરે વાંચો ….. ભાગ -2 )
સંકલન – જયંતીલાલ દવે
